گودالباغچه در آپارتمان معاصر؛ بررسی طراحی آسمان ۱۵
اگر بخواهیم ساده توضیح دهیم گودال باغچه چیست، باید آن را نوعی حیاط یا فضای باز فرورفته بدانیم که تراز آن پایینتر از سطح اصلی بنا قرار دارد. در معماری سنتی ایران این الگو که با نام «باغچال» نیز شناخته میشود، بهخصوص در خانههای مناطق گرم و خشک مانند کاشان و یزد دیده میشود.
اما اهمیت گودالباغچه فقط در پایینتر قرار گرفتن حیاط نیست. اختلاف تراز باعث میشود بخشی از ساختمان ارتباط متفاوتی با زمین، نور، فضای سبز و هوای آزاد پیدا کند. پژوهشهای معماری روی نمونههای باقیمانده در یزد و کاشان نیز نشان میدهند گودالباغچه یک عنصر سازمانیافته در خانه سنتی بوده و نسبتها و هندسه آن بخشی از طراحی کلی بنا محسوب میشده است.
این ایده محدود به معماری تاریخی نمانده است. در بعضی پروژههای معاصر، طراح بهجای تقلید ظاهری از معماری قدیمی، منطق یک عنصر سنتی را متناسب با نیاز ساختمان امروزی بازطراحی میکند. مجتمع مسکونی آسمان ۱۵ در مهرشهر نمونهای از همین رویکرد است. طبق معرفی رسمی پروژه، مفهوم گودالباغچه با الهام از معماری سنتی کاشان در طراحی مجموعه به کار رفته تا به نوررسانی طبیعی طبقات میانی و تهویه کمک کند.
گودال باغچه چیست؟
در تعریف معماری، گودالباغچه یا Sunken Courtyard فضایی باز است که در سطحی پایینتر از طبقه همکف یا تراز اصلی ساختمان شکل میگیرد. در معماری سنتی ایران، این فضا اغلب در ارتباط با حیاط مرکزی و بخشهای زیرسطحی خانه قرار میگرفت. منابع علمی نیز گودالباغچه را بهعنوان «حیاط فرورفته» تعریف میکنند که پایینتر از کف اصلی خانه قرار دارد.
در خانههای سنتی مناطق گرم و خشک، قرار گرفتن بخشی از فضا در دل زمین میتوانست از جرم حرارتی خاک برای کاهش نوسان دمای محیط استفاده کند. پژوهشهای جدید درباره فضاهای زیرسطحی معماری ایران نیز نشان میدهند تماس بیشتر ساختمان با زمین میتواند در شرایط اقلیمی گرم و خشک به پایداری بیشتر دمای فضای داخلی کمک کند.
اما گودالباغچه را نباید فقط یک ابزار سرمایشی قدیمی دانست. این فضا همزمان میتوانست ارتباط بصری با حیاط، دسترسی به فضای سبز، حریم مناسب و ارتباط بهتر بخشهای زیرزمین با نور و هوای آزاد را فراهم کند.
به همین دلیل، تعریف دقیقتر آن چیزی فراتر از «یک باغچه در گودی» است. گودالباغچه بخشی از سازمان فضایی ساختمان است.

چرا گودالباغچه در معماری سنتی ایران شکل گرفت؟
معماری سنتی ایران معمولاً پاسخ مستقیمی به شرایط اقلیمی، مصالح در دسترس و سبک زندگی ساکنان بود. در مناطق گرم و خشک، کنترل تابش شدید خورشید و ایجاد فضای قابل سکونت در فصل گرم اهمیت زیادی داشت.
ساخت فضا در تراز پایینتر چند نتیجه به همراه داشت. دیوارههای پیرامونی سایه بیشتری ایجاد میکردند و تماس ساختمان با خاک افزایش پیدا میکرد. در عین حال، بخشهای زیرسطحی میتوانستند از طریق حیاط گود به فضای باز متصل شوند.
مطالعات انجامشده روی گودالباغچههای سنتی نشان دادهاند این فضاها در تابستان میتوانند از نظر آسایش محیطی عملکرد مناسبی داشته باشند و ارتباط مطلوبی با فضای سبز ایجاد کنند. البته همین مطالعات محدودیتهایی مانند کاهش نور طبیعی و آسایش حرارتی پایینتر در زمستان را نیز گزارش کردهاند. بنابراین این الگو مزیت مطلق نیست و عملکردش به طراحی، اقلیم و هندسه فضا وابسته است.
این نکته در معماری معاصر اهمیت بیشتری دارد. قرار نیست یک الگوی سنتی بدون تغییر به ساختمان چندطبقه امروزی منتقل شود؛ باید منطق آن با شرایط جدید تطبیق پیدا کند.
تفاوت گودالباغچه با حیاط مرکزی معمولی
هر حیاط مرکزی گودالباغچه نیست.
در حیاط مرکزی معمولی، سطح حیاط تقریباً با تراز اصلی فضاهای اطراف هماهنگ است. در گودالباغچه بخشی از فضای باز پایینتر میرود و همین اختلاف ارتفاع رابطه جدیدی میان طبقات و حیاط ایجاد میکند.
| معیار | حیاط مرکزی معمولی | گودالباغچه |
|---|---|---|
| تراز فضای باز | نزدیک به طبقه اصلی | پایینتر از تراز اصلی |
| ارتباط با طبقات پایین | محدودتر | مستقیمتر |
| میزان تماس با زمین | معمولی | بیشتر |
| امکان نوررسانی به فضای زیرسطحی | وابسته به بازشوها | یکی از قابلیتهای اصلی طراحی |
| اثر اختلاف ارتفاع | کم | بخش مهم سازمان فضایی |
| پیشینه در معماری ایرانی | بسیار گسترده | بیشتر در بعضی مناطق گرم و خشک |
پس اگر در ساختمانی صرفاً یک حیاط پایینتر از ورودی وجود داشته باشد، نمیتوان بدون بررسی طراحی آن را نمونه کامل گودالباغچه سنتی دانست.
گودالباغچه چگونه وارد معماری معاصر میشود؟
اینجا باید میان «کپی کردن معماری قدیمی» و «بازخوانی معماری سنتی» تفاوت گذاشت.
اگر معمار فقط چند طاق، آجر سنتی یا تزئینات تاریخی را به ساختمان اضافه کند، بیشتر با بازتولید فرم روبهرو هستیم. اما استفاده معاصر از گودالباغچه زمانی معنا پیدا میکند که اصل فضایی آن برای حل مسئلهای در ساختمان امروز به کار رود.
یک نمونه معاصر در یزد نشان میدهد طراحان با قرار دادن گودالباغچه در مرکز ساختمان تلاش کردهاند مشکل کمبود نور و تهویه طبیعی فضاهای زیرسطحی را کاهش دهند و میان طبقات ارتباط بصری بیشتری ایجاد کنند.
این همان مسیری است که مفهوم گودالباغچه را برای معماری آپارتمانی امروز جذاب میکند. مسئله دیگر بازسازی خانه تاریخی نیست؛ هدف استفاده از یک منطق قدیمی برای بهبود کیفیت فضای امروزی است.
گودالباغچه در طراحی آسمان ۱۵
پروژه آسمان ۱۵ در کوی مهر مهرشهر ساخته شده است. طبق اطلاعات رسمی گروه ساختمانی آسمان، این پروژه مسکونی روی زمینی به مساحت ۵۰۰۰ مترمربع و با زیربنای کل ۱۲ هزار مترمربع شکل گرفته و ۶۶ واحد دارد. مجموعه شامل پنج طبقه مسکونی به همراه همکف و زیرزمین است. ساخت پروژه نیز در سایت از سال ۱۴۰۲ تا ۱۴۰۴ ثبت شده و صفحه اصلی گروه آسمان آن را در میان پروژههای تکمیلشده قرار میدهد.
نکته متمایز در معرفی معماری پروژه، اشاره صریح به گودالباغچه است.
صفحه رسمی آسمان ۱۵ توضیح میدهد این ایده با الهام از معماری سنتی کاشان برای نوررسانی طبیعی به طبقات میانی و ایجاد تهویه وارد طراحی شده است.
این کاربرد مهم است، چون نشان میدهد هدف طراح صرفاً ایجاد یک المان تزئینی با ظاهر سنتی نبوده است. گودالباغچه در اینجا نقش فضایی دارد.
نور طبیعی؛ مهمترین مسئله در فضای میانی ساختمان
یکی از مشکلات ساختمانهای بزرگ این است که هرچه عمق پلان بیشتر شود، رساندن نور طبیعی به بخشهای داخلی سختتر میشود.
واحدها و فضاهایی که در لبه خارجی ساختمان قرار دارند معمولاً از پنجره مستقیم استفاده میکنند. اما فضاهای نزدیک مرکز حجم یا طبقات پایین ممکن است ارتباط محدودتری با نور و هوای آزاد داشته باشند.
ایجاد یک فضای باز درون حجم ساختمان میتواند این وضعیت را تغییر دهد. وقتی این فضای باز به سطح پایینتر امتداد پیدا میکند، امکان باز شدن جدارههای بیشتری به سمت آن فراهم میشود.
در آسمان ۱۵ نیز گودالباغچه بر اساس توضیح رسمی پروژه با هدف نوررسانی طبیعی به طبقات میانی طراحی شده است. این همان نقطهای است که یک الگوی تاریخی به مسئلهای کاملاً معاصر پاسخ میدهد: چطور در یک مجتمع چندطبقه، فضای درونی ساختمان را از نور و هوای آزاد جدا نکنیم؟
نقش گودالباغچه در تهویه
وجود فضای باز داخلی میتواند امکان تبادل هوا میان بخشهای مختلف ساختمان و محیط بیرون را افزایش دهد، اما میزان واقعی اثر آن به شکل بازشوها، ارتفاع، جهت باد و طراحی تأسیسات وابسته است.
بنابراین نمیتوان صرف وجود گودالباغچه را معادل تهویه کامل یا کاهش قطعی مصرف انرژی دانست.
آنچه درباره آسمان ۱۵ میتوان با اطمینان گفت این است که طراح پروژه، طبق توضیح رسمی مجموعه، گودالباغچه را با هدف کمک به تهویه و نوررسانی به کار برده است. سایت اطلاعات اندازهگیریشدهای درباره میزان کاهش مصرف انرژی یا تغییر دمای مجموعه ارائه نکرده، بنابراین چنین اعدادی نباید به پروژه نسبت داده شوند.
آیا گودالباغچه فقط برای اقلیم گرم و خشک مناسب است؟
ریشه تاریخی این الگو ارتباط زیادی با شهرهای گرم و خشک ایران دارد. نمونههای سنتی شناختهشده آن در شهرهایی مانند کاشان و یزد قرار دارند و پژوهشهای معماری نیز این مناطق را بهطور گسترده بررسی کردهاند.
اما در معماری معاصر میتوان بخشی از منطق فضایی گودالباغچه را جدا از عملکرد تاریخیاش به کار گرفت.
برای مثال در یک ساختمان امروزی ممکن است هدف اصلی:
- رساندن نور به طبقات پایین باشد.
- ارتباط فضای داخلی و سبز تقویت شود.
- فضای مرکزی ساختمان خواناتر شود.
- دید میان بخشهای مختلف مجتمع بهبود پیدا کند.
- تهویه طبیعی در طراحی مورد توجه قرار گیرد.
پس استفاده از گودالباغچه در مهرشهر به این معنا نیست که شرایط اقلیمی مهرشهر دقیقاً مشابه کاشان است. آنچه منتقل شده ایده معماری است، نه نسخه کامل خانههای تاریخی کاشان.

تأثیر گودالباغچه بر تجربه زندگی ساکنان
برای ساکن ساختمان، اصطلاح معماری زمانی ارزش دارد که در زندگی روزانه قابل لمس باشد.
فرض کنید طبقهای از ساختمان بهجای روبهرو شدن با دیوار بسته یا فضای تاریک زیرسطحی، به یک فضای باز مرکزی دید داشته باشد. تفاوت فقط بصری نیست. ورود نور روز و ارتباط با فضای باز میتواند کیفیت ادراک محیط را تغییر دهد.
پژوهش روی گودالباغچههای سنتی نیز نشان داده ارتباط با فضای سبز، آرامش محیطی و کیفیت ادراک فضا از ویژگیهایی بوده که کاربران این محیطها به آن اشاره کردهاند.
البته تجربه واقعی ساکنان آسمان ۱۵ را نباید بدون مطالعه پس از بهرهبرداری یا داده مستقیم به این یافتهها تعمیم داد. آنچه از صفحه پروژه قابل تأیید است، هدف طراحی برای ایجاد نور و تهویه بهتر است.
همین تمایز میان هدف طراحی و نتیجه واقعی یکی از نکاتی است که هنگام بررسی هر پروژه معماری باید رعایت شود.
معماری ایرانی بدون تقلید از گذشته
یکی از نکات جالب آسمان ۱۵ تلاش برای استفاده از یک مفهوم معماری ایرانی در ساختمانی با کاربری و نیازهای امروزی است.
معماری ایرانی مجموعهای از فرمهای ثابت نیست. حیاط مرکزی، گودالباغچه، ایوان، هشتی و سایر عناصر سنتی هرکدام در پاسخ به مسئلهای شکل گرفتهاند.
معماری معاصر زمانی میتواند از این میراث استفاده کند که ابتدا منطق پشت آن را بشناسد.
در آسمان ۱۵، گودالباغچه بر اساس اطلاعات پروژه از معماری سنتی کاشان الهام گرفته اما در مقیاس یک مجتمع ۶۶ واحدی استفاده شده است. چنین مقیاسی طبیعتاً با خانه سنتی تفاوت دارد و به همین دلیل بهتر است آن را «بازخوانی معاصر گودالباغچه» بدانیم، نه بازسازی نمونه تاریخی.
هنگام خرید واحد در یک پروژه معماریمحور چه چیزی را بررسی کنیم؟
جذاب بودن ایده معماری بهتنهایی برای انتخاب خانه کافی نیست. اگر پروژهای از حیاط مرکزی، گودالباغچه یا هر ایده فضایی خاص استفاده میکند، خریدار باید ببیند این ویژگی چه اثری روی واحد موردنظرش دارد.
بهتر است این موارد را بررسی کنید:
نورگیری واحد: بازشوهای واحد به چه جهتی هستند و فضای مرکزی چه تأثیری روی نور اتاقها دارد؟
حریم: آیا دید میان واحدها یا طبقات مقابل بهدرستی کنترل شده است؟
تهویه: کدام فضاها امکان تهویه طبیعی دارند و کدام بخشها وابسته به سیستم مکانیکی هستند؟
ارتباط با فضای مرکزی: آیا فضای طراحیشده واقعاً از بخشهای مورد استفاده ساکنان دیده یا قابل دسترس است؟
نگهداری: فضای سبز، کفسازی، زهکشی و سایر اجزای فضای باز در بلندمدت چگونه نگهداری میشوند؟
کیفیت خود واحد: ایده معماری پروژه نباید باعث شود پلان واحد، پارکینگ، نور اتاقها، فضای ذخیرهسازی یا کیفیت اجرا نادیده گرفته شوند.
اگر هدف اصلیتان سکونت در مهرشهر است، مقایسه پروژهها در صفحه خرید واحد مسکونی در مهرشهر کرج کمک میکند معیارهای معماری را در کنار نیازهای عملی خرید بررسی کنید. صفحه مقصد در بررسی فعلی سایت فعال است.
گودالباغچه چه تفاوتی با پاسیو دارد؟
این دو فضا ممکن است در ظاهر شبیه به هم دیده شوند اما الزاماً یکسان نیستند.
پاسیو در ساختمان معاصر اغلب برای رساندن نور و هوا به بخشهایی از پلان ایجاد میشود. ممکن است فضای محدودی باشد و الزاماً کیفیت فضایی یا ارتباطی فراتر از نورگیری نداشته باشد.
گودالباغچه بر اختلاف تراز و رابطه فضای باز فرورفته با بخشهای اطراف بنا تأکید دارد. در نمونه سنتی، این فضا بخشی از سازمان زندگی در خانه است.
پس هر نورگیر یا پاسیو پایینرفته را نباید گودالباغچه نامید. نوع ارتباطش با ساختمان تعیینکننده است.
آسمان ۱۵ در میان پروژههای مسکونی آسمان
آسمان ۱۵ در صفحه رسمی مجموعه بهعنوان پروژه تکمیلشده معرفی شده است. پروژه در کوی مهر قرار دارد و طراحی آن به تینا خبره فرشچی نسبت داده شده است. همچنین مجموعه از دو بلوک شمالی و جنوبی با مجموع ۶۶ واحد تشکیل شده است.
ویژگی گودالباغچه باعث میشود این پروژه از نظر محتوایی زاویه متفاوتی نسبت به معرفی صرف امکانات یک مجتمع داشته باشد. موضوع اصلی اینجا نوع نگاه به طراحی است: استفاده از یک مفهوم تاریخی برای حل مسئله نور، هوا و کیفیت فضای درونی یک مجتمع امروزی.
برای بررسی جنبههای گستردهتر سکونت در پروژههای مجموعه، مطلب تجربه زندگی در مجتمعهای مسکونی آسمان نیز درباره مسائلی مانند سیرکولاسیون، مشاعات، مدیریت و کیفیت فضای زندگی صحبت میکند.
پرسشهای متداول
گودال باغچه چیست؟
گودالباغچه یا باغچال نوعی فضای باز فرورفته است که پایینتر از تراز اصلی ساختمان قرار میگیرد. این عنصر در معماری سنتی شهرهایی مانند کاشان و یزد دیده میشود و با فضای داخلی و حیاط ساختمان ارتباط دارد.
گودالباغچه چه کاربردی داشته است؟
در معماری سنتی، قرار گرفتن بخشی از فضا در دل زمین به کنترل شرایط حرارتی، ایجاد سایه و ارتباط فضاهای پایینتر با حیاط کمک میکرد. شکل و کاربرد دقیق آن در ساختمانهای مختلف متفاوت بوده است.
آیا گودالباغچه همان زیرزمین است؟
خیر. زیرزمین یک فضای بسته در تراز پایینتر است، اما گودالباغچه فضای باز یا حیاط فرورفته محسوب میشود و میتواند نور، هوا و دید را به فضاهای پیرامونی برساند.
گودالباغچه در آسمان ۱۵ چه کاربردی دارد؟
طبق صفحه رسمی پروژه، این مفهوم با الهام از معماری سنتی کاشان برای نوررسانی طبیعی به طبقات میانی و کمک به تهویه در طراحی مجتمع آسمان ۱۵ استفاده شده است.
آیا گودالباغچه مصرف انرژی ساختمان را کاهش میدهد؟
نمونههای سنتی و پژوهشهای معماری نشان میدهند فضاهای زیرسطحی در اقلیم گرم و خشک میتوانند از نظر آسایش حرارتی مزایایی داشته باشند. اما درباره میزان صرفهجویی انرژی آسمان ۱۵ داده اندازهگیریشدهای در صفحه پروژه منتشر نشده و نمیتوان عدد مشخصی برای آن اعلام کرد.
جمعبندی
برای پاسخ دقیق به سؤال گودال باغچه چیست نباید آن را فقط حیاطی دانست که چند پله پایینتر ساخته شده است. گودالباغچه بخشی از میراث فضایی معماری ایران است که با استفاده از اختلاف تراز، رابطه متفاوتی میان زمین، فضای باز و بخشهای داخلی بنا ایجاد میکند.
ارزش بررسی آسمان ۱۵ نیز در همین بازخوانی معاصر قرار دارد. در این پروژه، طبق اطلاعات رسمی مجموعه، مفهوم گودالباغچه با الهام از معماری سنتی کاشان برای کمک به نوررسانی طبقات میانی و تهویه وارد طراحی شده است.
این رویکرد نمونهای از استفاده معماری سنتی بدون تکرار صرف ظاهر گذشته است. یک ایده قدیمی انتخاب شده و در قالب مجتمع مسکونی چندطبقه کاربرد تازهای پیدا کرده است.
برای شناخت دقیقتر این طراحی میتوانید صفحه مجتمع مسکونی آسمان ۱۵ را بررسی کنید.
پیام شما